Sæl verið þið öll!
Best að blogga smá fyrir þá dyggu lesendur þessarar volnuðu síðu, því ótalmarkt er að frétta og ekki nær maður nú alltaf að vera í góðu sambandi við alla sem maður þekkir.
Ég er alltaf að hitta einhvern og í leiðinni gerandi sér grein fyrir því hversu langt er síðan maður hefur hitt viðkomandi, þá kanski liðnir margir mánuðir eða jafnvel ár. Ekkert planað, oft verður þetta bara svona hjá manni.
Allt er eitthvað í endurskoðun þessa dagana vegna hinnar svokölluðu kreppu. Ég hef ekkert misst mig í hinu margrómaða "góðæri" síðustu ára eða þanið út lífsmynstur mitt, en það er ekkert spurt að því, allir landsmenn taka skellinn. Maður getur orðið svo reiður þegar maður hugsar út í þetta og skil ég vel þá fjölmörgu sem hafa þörf á að losa um reiði sína á einhvern hátt.
Það er kanski erfitt að benda í eina átt, hver sé sökudólgurinn, en mér finnst vera kominn tími til að fólk taki ábyrgð á ástandinu sem orðið er. Ekkert gerist af sjálfsdáðum, td. þá verður engum nauðgað af sjálfsdáðum, ef ég má líkja þessu saman. Það er alltaf gerandi og það er alltaf einhver sem ber ábyrgð! Áður en farið er að byggja upp aftur, þá þarf að gera upp fortíðina og læra af henni. Síðan ber að víkja af þeim vegi og halda nýjan veg til framtíðar. Það er óþolandi ástand að gæjar í fínum jakkafötum á svimandi ofurlaunum skuli geta skorist undan ábyrgð. Þeir réttlæta laun sín af þeirri ábyrgð sem þeir bera, ef vel gengur þá hækka launin, en þegar lætur undan, þá kannast enginn við ábyrgð lengur!
Ég gæti ausið úr skálum mínum vegna þessa ástands, en á hinn bóginn, er hægt að sjá jákvæða hluti, þrátt fyrir að fjöldi fólks geldur fyrir ástandið!
T.d. er ekki kominn tími til þess að hugarfar okkar Íslendina breytist ? Þá meina ég, fólk skiptir um eldhúsinnréttingu vegna þess að tískuliturinn hefur breyst !!! Parketið er rifið, vegna þess eins, að Frikki Weiss sagði að það sé "out" í dag. Margir keyptu Range Rover, nánast aðeins vegna verðmiðans! osfrv. Við vitum ekki lengur hvernig á að fara með peninga, svo þegar kreppir að stóra leðurveskinu (ekki smábuddunni) þá orgum við eins og frekir smákrakkar. Við hvað miðum við okkar lífskjör ???
Ég er nokkuð viss um það að uþb 3-4 milljarðar manna, kvenna og barnaút um víða verörld myndu veeeeel sætta sig við þau lífskjör sem við búum við, þrátt fyrir kreppu!
Við höfum og munum hafa mat til að borða, við erum með um 50% offitustöðul á landinu, og ef við minnumst þess, þá er offita merki um ofát á mat...
Allir eiga sér húsaskjól. Aðeins rónar og þeir sem hafa brennt allar brýr að baki sér hafa ekki í húsaskjól í að vernda! Og ef einhver hefur ekki efni á því að borga afborgun af íbúðinni sinni, hvernig væri þá að minnka staðalinn á sjálfum sér til að mæta ástandinu? Leygja út aukaherbergi í íbúðinni eða leigja saman, ýmislegt er hægt að gera til að lækka útgjöld.
Ég skil það að sumar fjölskyldur td með börn geta ekki endilega stokkið til, eins og aðrir, en ég trúi því að alltaf sé hægt að skera niður þægindi til þess að ná endum saman!
Við erum held ég bara góðu vön og kunnum ekki að sætta okkur við skert kjör. Þess vegna vælum við, eins og smákrakkar þegar við fáum ekki allt sem við viljum.
Ég vorkenni þeim sem hafa lent í skuldafeni vegna kreppunnar, ég myndi ekki óska erkióvini mínum (ef ég hefði nokkurn) að hafa skuldir hangandi um hálsinn, en horfum á björtu hliðarnar.. þetta gæti verið verra, ekki satt.
Brosum og minnumst þess um hvað lífið snýst, sannarlega snýst það ekki um veraldlegar eignir, Jeppa, hlutabréf, sjóðsbækur og peninga, heldur snýst það um að vera á lífi, vera lifandi og njóta líðandi stundar!
..Og mér sýnist bara fullt af fólki hafa lifnað við síðustu misserin... oft þarf skell til að fólk vakni upp.
Love.
Gaui